۱۳۸۸ اسفند ۲۴, دوشنبه
۱۳۸۸ اسفند ۲۲, شنبه
یاد بود دکتر مصدق در پاریس
در روز جمعه 12 مارس دوهزارو ده برابر با 21 اسفند ماه هزار و سیصدو هشتادو هشت، به دعوت مجامع اسلامی ایرانیان جلسه ای با عنوان اثر اندیشه سیاسی و منش مصدق در جنبش آزادیخواهی مردم ایران برگزار شد که با استقبال گسترده ایرانیان مقیم پاریس همراه بود . جلسه بعد از سرود ملی و احترام به شهدای راه استقلال و آزادی با پیام برگذارکنندگان که توسط آقای عباس معیری مدیرجلسه قرائت شد، آغاز گشت. متن این پیام به شرح زیر است.
با سلام به خانم ها و آقایان محترم.
رژیم استبداد دینی حتی بعد از 44 سال از وفات دکتر مصدق نگذاشت از سوی مردم یک مراسم گرفته شود و یادش را گرامی دارند. اما کسانی که در انقلاب 57 شرکت کردند بیاد دارند که اولین راهپیماییهای بزرگ تهران مزین به عکسهای مصدق بود و در خاطرشان هست که اولین خیابان که توسط مردم نامش عوض و بنام مصدق ثبت شد در همان روزها صورت گرفت. شرکت کنندگان در انقلاب نمیتوانند اجتماع عظیم مردم ایران در احمدآباد را در اولین 14 اسفند بعد از انقلاب را از یاد ببرند. اما استبداد دینی نخواست راه استقلال و ازادی و حاکمیت مردم به پیش برود. ما امشب از مصدق یاد میکنیم زیرا هیچ خطری برای یک ملت بزرگتر از خطر عدم شناخت تاریخش و فراموشی تجربه هایش نیست. استبداد همیشه بر این اصل عمل کرده است که ملت تاریخ خود را نشناسد، استبداد از این هراس دارد که دیوارهای سانسور فرو ریزند و خلاف واقع بودن تاریخ رسمی، که در مدارس و موسسات عالی و مطبوعات و رادیو تلویزیون رژیم رایج است آشکار شود. مصدق این بزرگ مرد تاریخ معاصر ایران هنوز در سانسور است و هنوز روش و منش او تحریف میشود. امیدواریم امشب به لطف حضور سخنرانان وزین، که هر یک در جا و مقام خود رهرو راه و روش مصدق هستند، بتوانیم مصدق را بهتر به ایرانیان و نسل جوان میهن آشنا کنیم. از اینکه دعوت ما را پذیرفتید متشکریم و امیداواریم جلسه پرباری داشته باشیم.
در این جلسه که اداره آن بر عهده آقای عباس معیری بود بترتیب، آقایان علی اصغر حاج سید جوادی ،خسرو شاکری،هوشنگ کشاورز و ابولحسن بنی صدر بیانات خود را به سمع حضار رساندند و سپس به سئوال های مطرح شده از سوی حضار پاسخ دادند. در این جا و در قسمت آلبوم عکسهایی از این جلسه را مشاهده مینمائید .فیلم این جلسه نیز بزودی در اختیار هموطنان قرار خواهد گرفت
با سلام به خانم ها و آقایان محترم.
رژیم استبداد دینی حتی بعد از 44 سال از وفات دکتر مصدق نگذاشت از سوی مردم یک مراسم گرفته شود و یادش را گرامی دارند. اما کسانی که در انقلاب 57 شرکت کردند بیاد دارند که اولین راهپیماییهای بزرگ تهران مزین به عکسهای مصدق بود و در خاطرشان هست که اولین خیابان که توسط مردم نامش عوض و بنام مصدق ثبت شد در همان روزها صورت گرفت. شرکت کنندگان در انقلاب نمیتوانند اجتماع عظیم مردم ایران در احمدآباد را در اولین 14 اسفند بعد از انقلاب را از یاد ببرند. اما استبداد دینی نخواست راه استقلال و ازادی و حاکمیت مردم به پیش برود. ما امشب از مصدق یاد میکنیم زیرا هیچ خطری برای یک ملت بزرگتر از خطر عدم شناخت تاریخش و فراموشی تجربه هایش نیست. استبداد همیشه بر این اصل عمل کرده است که ملت تاریخ خود را نشناسد، استبداد از این هراس دارد که دیوارهای سانسور فرو ریزند و خلاف واقع بودن تاریخ رسمی، که در مدارس و موسسات عالی و مطبوعات و رادیو تلویزیون رژیم رایج است آشکار شود. مصدق این بزرگ مرد تاریخ معاصر ایران هنوز در سانسور است و هنوز روش و منش او تحریف میشود. امیدواریم امشب به لطف حضور سخنرانان وزین، که هر یک در جا و مقام خود رهرو راه و روش مصدق هستند، بتوانیم مصدق را بهتر به ایرانیان و نسل جوان میهن آشنا کنیم. از اینکه دعوت ما را پذیرفتید متشکریم و امیداواریم جلسه پرباری داشته باشیم.
در این جلسه که اداره آن بر عهده آقای عباس معیری بود بترتیب، آقایان علی اصغر حاج سید جوادی ،خسرو شاکری،هوشنگ کشاورز و ابولحسن بنی صدر بیانات خود را به سمع حضار رساندند و سپس به سئوال های مطرح شده از سوی حضار پاسخ دادند. در این جا و در قسمت آلبوم عکسهایی از این جلسه را مشاهده مینمائید .فیلم این جلسه نیز بزودی در اختیار هموطنان قرار خواهد گرفت
۱۳۸۸ اسفند ۱۳, پنجشنبه
یک راه جدید برای نشان دادن یکی از معضلات جامعه مان به مردم جهان و اینکه نشان دهیم ما بیشماریم
کسی از گربههای ایرانی خبر نداره (به انگلیسی: Nobody Knows About Persian Cats) فیلم سینمایی محصول کشور ایران است با فیلمنامه مشترکی از بهمن قبادی ، حسین م. آبکنار، رکسانا صابری که به صورت بدون مجوز و زیرزمینی در این کشور ساخته شدهاست. این عنوان فیلمی است از بهمن قبادی که البته مجوز پخش نگرفته است اما به درخواست خود بهمن قبادی با کیفیت بسیار بالایی در اختیار عموم قرار گرفته تا مردم را از وضعیت موجود آگاه کند. در ابتدا بخش بسیار کوتاهی را شاهد هستیم که بهمن قبادی در آن دیدن این فیلم را به همه دوستان توصیه می کند و همچنین از همه می خواهد که پس از تماشای فیلم، آن را در اختیار دیگران نیز قرار دهند. این فیلم که بیشتر به یک مستند شباهت دارد در واقع مشکلات موسیقی سازان زیرزمینی ایران را نشان می دهد که کم هم نیستند. در این فیلم شخصیت ها آنقدر خوب بازی می کنند که انسان احساس راحتی عجیبی با این فیلم می کند و هرگز از ادامه آن خسته نمی شود. در واقع این فیلم می خواهد بایکوت کردن آهنگ های زیرزمینی را که در نهایت منجر به مشکلات بسیار زیادی برای اهالی آن می شود را بیان کند. همچنین نیم نگاهی به افراطی بودن بعضی از قوانین موجود در کشور دارد که بیانگر اعتراض این کارگردان به این قوانین می باشد.
این فیلم که در مراسم افتتاحیه بخش نوعی نگاه شصت و دومین جشنواره کن به نمایش درآمد، توانست جایزه ویژه این بخش را به خود اختصاص دهد.
همچنین جایزه «فرانسوا شاله» این جشنواره را از آن خود کرد. این جایزه ۱۳ سال است که در جشنواره کن اهدا میشود و بهمن قبادی پیش از این نیز این جایزه را برای فیلم «آوازهای سرزمین مادری ام» در سال ۱۳۸۱ دریافت کردهاست.
«کسی از گربهای ایرانی خبر نداره» پیش از نمایش در افتتاحیه بخش نوعی نگاه، برای اهالی مطبوعات و رسانهها اکران شد و به گزارش رسانههای خارجی مورد استقبال منتقدین و تماشاگران قرار گرفت.
سایت imdb سال ۱۹۹۰ شروع به کار کرده و بزرگترین مرجع فیلم در نوع خود محسوب می شود، این سایت یک بانک اطلاعاتی قوی در زمینه فیلم به شمار می رود که بیش از ۱۳ میلیون موضع و بیش از ۴ میلیون عضو دارد. عضویت در این سایت بصورت رایگان بوده و افراد مبتوانند به فیلم مورد نظرخود امتیازی بین 1 تا 10 دهند. که در نهایت بنابر امتیاز دهی افراد ، فیلم ها رتبه بندی میشوند، در حقیقت در این سایت میتوان محبوبیت یک فیلم را از دید مردم جهان بررسی کرد. در یک قسمت از این سایت بهترین 250فیلم دنیا را (از رتبه 1 با امتیاز 9.1 تا 250 با امتیاز 7.9) قرار داده است. برای اینکه فیلمی در این لیست 250فیلم برتر قرار بگیرد بایستی حداقل 3000 نفر به فیلم مورد نظر امتیاز دهند و میانگین امتیاز افراد( که طبق فرمولی که در سایت قرار داده شده، محاسبه میشود) بالای 7.9 باشد. با دادن امتیاز 10 به این فیلم می توانیم رکورد امتیازها را در imdb بزنیم و این فیلم را در رتبه 1 قرار دهیم تا بتوانیم با معرفی این فیلم به جهانیان گوشه ای از مشکلاتمان را به مردم دنیا نشان دهیم. بیاید بار دیگر نشان دهیم ما بیشماریم.
در حال حاضر 741 نفر به این فیلم امتیاز داده اند که در میانگین امتیاز این فیلم 7.7 میباشد.
۱۳۸۸ اسفند ۱۲, چهارشنبه
قدر نشناس نیستیم که مصدق را فراموش کنیم . فریاد الله اکبر در 2 شب برای 2 هدف
۱۳۸۸ اسفند ۱۰, دوشنبه
حس نوع دوستی و عشق هرگز نمی میرد
در سال ۲۰۰۴ میلادی در یک بعد از ظهرآفتابی روز شنبه در یکی از جاده های اصلی گروه ای از پرندگان در حال جستجو برای غذا بودند . پرندگانی که در پرواز و چابکی شاهکارهای طبیعت هستند . اما در آن بعد از ظهر غمگین اتفاقی روی داد که هم باعث اندوهگین شدن انسانها شد و هم نمونه ای بارز از وفاداری به همسر و همنوع را به نمایش گذاشت و هم باعث پولدار شدن عکاس این صحنه شد .
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، پرندگان جویای غذا آنقدر گرسنه بودند که به عبور و مرور وسایل نقلیه داخل جاده کمترین توجه را داشتند . و در حال تغذیه از دانه های گندمی بودند که از کامیونهای حامل این ماده به زمین می ریخت . و ناگهان کامیونی به یکی از پرندگان برخورد کرد . پرنده لحظه ای بی حرکت بر روی زمین افتاد .

پرنده زخمی که یکی از بالهایش آسیب دیده بود لحظاتی بعد هوشیاری خود را باز یافت . اما ناتوان از پرواز نگاه خود را به سوی دیگر پرندگان دوخت . گویی به یاری آنان ایمان داشت .

جفت پرنده زخمی برای او غذا می آورد

ساعاتی بعد پرنده زخمی در حالی که در ذهن خود تصویری زیبا از وفاداری و غمخواری همسر خود را داشت جان سپرد.

جفت پرنده برای او غذا می آورد ( این تنها کاری است که از دستش بر می آید ) ، اما متوجه بی حرکت بودن او می شود و سعی می کند او را هشیار کند .

تلاش بی فایده جفت ادامه دارد.

پرندگان دیگر نیز در آن حوالی هستند و سعی در کمک به این جفت را دارند .

پرنده به مرگ جفت خود پی می برد اما باور ندارد و با فریاد سعی در بیدار کردن او دارد .

و چون از مرگ جفت خود یقین می یابد در کنار جنازه او به شیون و ناله می پردازد .

و در انتها مبهوت از آنچه بر او و جفتش گذشته است در کنار پیکر بی جان او می ایستد .
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، پرندگان جویای غذا آنقدر گرسنه بودند که به عبور و مرور وسایل نقلیه داخل جاده کمترین توجه را داشتند . و در حال تغذیه از دانه های گندمی بودند که از کامیونهای حامل این ماده به زمین می ریخت . و ناگهان کامیونی به یکی از پرندگان برخورد کرد . پرنده لحظه ای بی حرکت بر روی زمین افتاد .
پرنده زخمی که یکی از بالهایش آسیب دیده بود لحظاتی بعد هوشیاری خود را باز یافت . اما ناتوان از پرواز نگاه خود را به سوی دیگر پرندگان دوخت . گویی به یاری آنان ایمان داشت .
جفت پرنده زخمی برای او غذا می آورد
ساعاتی بعد پرنده زخمی در حالی که در ذهن خود تصویری زیبا از وفاداری و غمخواری همسر خود را داشت جان سپرد.
جفت پرنده برای او غذا می آورد ( این تنها کاری است که از دستش بر می آید ) ، اما متوجه بی حرکت بودن او می شود و سعی می کند او را هشیار کند .
تلاش بی فایده جفت ادامه دارد.
پرندگان دیگر نیز در آن حوالی هستند و سعی در کمک به این جفت را دارند .
پرنده به مرگ جفت خود پی می برد اما باور ندارد و با فریاد سعی در بیدار کردن او دارد .
و چون از مرگ جفت خود یقین می یابد در کنار جنازه او به شیون و ناله می پردازد .
و در انتها مبهوت از آنچه بر او و جفتش گذشته است در کنار پیکر بی جان او می ایستد .
اشتراک در:
پستها (Atom)

















